POZAUSTROJOWE ZAPŁODNIENIE IN VITRO (IVF)

Zapłodnienie in vitro to nie tylko zabieg polegający na pobraniu komórek jajowych, ale cały proces leczniczy, który wymaga od pary zaangażowania, czynnego uczestniczenia w leczeniu i dużo cierpliwosci.

Przygotowania zaczynają się w II połowie cyklu poprzedzającego procedurę pobierania komórek do transferu zarodków. Początkowo pacjentka zgłaszająca się do kliniki leczenia niepłodności otrzymuje hormony, które zahamują wzrost pęcherzyków jajnikowych, a nastepnie w pierwszych dniach kolejnego cyklu rozpoczyna się właściwa hormonalna stymulacja pęcherzyków, w których są obecne komórki jajowe. Proces stymulacji jest monitorowany i weryfikowany w badaniach USG oraz przez oznaczenie poziomu hormonów.

W odpowiednim momencie, kiedy pęcherzyki osiągną własciwe rozmiary następuje punkcja czyli pobranie komórek jajowych w nich zawartych. Zabieg ten trwa kilka minut i jest wykonywany w znieczuleniu pod kontrola USG. Lekarz nakłuwa jajniki przez pochwę i cienka igła pobiera płyn pęcherzykowy z komórkami jajowymi.

W chwile później embriolog w laboratorium in vitro odnajduje obecne w płynie pęcherzykowym oocyty i przenosi je w specjalnych pożywkach do inkubatora. W tym samym czasie mężczyzna oddaje nasienie, z którego pozyskuje się odpowiednimi technikami najlepsze plemniki.

Po kilku godzinach od pobrania komórek do pożywki z komórkami jajowymi dodaje się przygotowane plemniki i całość umieszcza sie ponownie w inkubatorze. Po 16 - 20 godzinach embriolog ocenia czy nastąpiło zapłodnienie.

W nastepnym dniu ocenia sie ponownie zapłodnione komórki i proces ich daszego rozwoju. Zarodki przenosi sie do jamy macicy cieniutki cewnikiem w 2- 3 dobie po punkcji. Zwykle przenosi się 2 - 3 zarodki. jeżeli w procesie stymulacji i późniejszego zapłodnienia doszło do powstania większej ilości zarodków, to pozostałe mogą zostać zamrożone i wykorzystane w późniejszym okresie.